Baranku Boży i „Panie, nie jestem godzien”

Najczęstsze pytania

Kiedy odmawia się „Baranku Boży” na Mszy?

W czasie łamania chleba, po znaku pokoju i przed Komunią. Wierni śpiewają lub mówią wezwanie do trzech razy: dwukrotnie kończy się ono prośbą „zmiłuj się nad nami”, a za trzecim razem „obdarz nas pokojem”. Jeśli łamanie chleba trwa dłużej, śpiew można wielokrotnie powtórzyć, a przy ostatnim powtórzeniu mówi się „obdarz nas pokojem”.

Skąd pochodzi „Baranku Boży”?

Tytuł „Baranek Boży” pochodzi z Ewangelii Jana (J 1,29), w której Jan Chrzciciel na widok Jezusa woła: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. Śpiew do Baranka Bożego wprowadził do Mszy rzymskiej papież Sergiusz I, który rządził Kościołem w latach 687–701; zwyczaj ten przejęto z Syrii.

Skąd pochodzą słowa „Panie, nie jestem godzien”?

To słowa rzymskiego setnika, który prosił Jezusa o uzdrowienie swojego sługi i powiedział, że nie jest godzien, by Jezus wszedł do jego domu, ale wystarczy jedno słowo (Mt 8,8). W Mszy zmieniono je tak, by odnosiły się do Komunii: „abyś przyszedł do mnie” i „będzie uzdrowiona dusza moja”. Wierni mówią je po słowach kapłana, tuż przed przyjęciem Ciała Chrystusa.