Skąd pochodzą słowa „Święty, Święty, Święty”?

Pierwsza część hymnu pochodzi z wizji proroka Izajasza (Iz 6,3), w której serafiny wołają „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów, cała ziemia jest pełna Jego chwały”. Druga część, „Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie”, to słowa Psalmu 118 i okrzyk tłumu, który witał Jezusa wjeżdżającego do Jerozolimy (Mt 21,9). „Hosanna” jest wezwaniem o wybawienie.

Kiedy w Mszy śpiewa się Sanctus?

Sanctus kończy prefację, czyli wstęp do Modlitwy eucharystycznej. Kapłan razem z wiernymi śpiewa lub głośno mówi te słowa, a zaraz po nich zaczyna się właściwa Modlitwa eucharystyczna. W ten sposób zgromadzenie łączy się z aniołami, którzy według Izajasza wielbią Boga słowami „Święty, Święty, Święty”. Tak opisuje to Mszał Rzymski.

Ile jest aklamacji po przemienieniu i którą wybrać?

Mszał podaje cztery aklamacje: „Oto wielka tajemnica wiary”, „Wielka jest tajemnica naszej wiary”, „Uwielbiajmy tajemnicę wiary” i „Tajemnica wiary”, każda z inną odpowiedzią ludu. Wybór formy należy do celebransa, który rozpoczyna aklamację, a wierni odpowiadają tekstem właściwym dla wybranej formy.

Modlitwy codzienne

Święty, Święty, Święty (Sanctus) i aklamacje mszalne

„Święty, Święty, Święty” — po łacinie Sanctus — to hymn, którym kończy się prefacja, czyli wstęp do Modlitwy eucharystycznej: lud śpiewa go lub mówi razem z kapłanem, łącząc się z chórem aniołów. Dalej w Modlitwie eucharystycznej wierni odpowiadają kapłanowi aklamacją po przemienieniu, a na jej końcu wielkim „Amen”. Poniżej pełne teksty tych trzech części Mszy świętej w brzmieniu Mszału Rzymskiego.

Hubert i Jan van Eyck — domena publiczna

Święty, Święty, Święty — Sanctus

Hymn kończący prefację. Kapłan wraz z wiernymi śpiewa go lub mówi głośno, a zaraz po nim zaczyna się właściwa Modlitwa eucharystyczna.

Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości. Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Hosanna na wysokości.

Źródło: Ordo (Pallotyni) — Mszał Rzymski, części stałe: Prefacja — https://ordo.pallotyni.pl/index.php/mszal-rzymski/czesci-stale/89-prefacja — Pominięto znaki pauz liturgicznych.

Aklamacja po przemienieniu — „Oto wielka tajemnica wiary”

Po słowach przemienienia kapłan rozpoczyna jedną z czterech aklamacji, a lud odpowiada. Wybór formy należy do celebransa.

Aklamacja pierwsza Kapłan: Oto wielka tajemnica wiary. Lud: Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale.
Aklamacja druga Kapłan: Wielka jest tajemnica naszej wiary. Lud: Ile razy ten chleb spożywamy i pijemy z tego kielicha, głosimy śmierć Twoją, Panie, oczekując Twego przyjścia w chwale.
Aklamacja trzecia Kapłan: Uwielbiajmy tajemnicę wiary. Lud: Panie, Ty nas wybawiłeś przez krzyż i zmartwychwstanie swoje, Ty jesteś Zbawicielem świata.
Aklamacja czwarta Kapłan: Tajemnica wiary. Lud: Chrystus umarł, Chrystus zmartwychwstał, Chrystus powróci.

Źródło: Ordo (Pallotyni) — Mszał Rzymski, części stałe: Druga Modlitwa eucharystyczna — https://ordo.pallotyni.pl/index.php/mszal-rzymski/czesci-stale/91-druga-modlitwa-eucharystyczna — Tekst zgodny z wersją w Opoce (Obrzędy Mszy świętej); pominięto znaki pauz liturgicznych.

Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie — wielkie „Amen”

Zakończenie Modlitwy eucharystycznej. Kapłan podnosi patenę z hostią i kielich, a lud odpowiada „Amen” — to wielkie „Amen” często śpiewa się uroczyście.

Kapłan: Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, Tobie, Boże, Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, przez wszystkie wieki wieków. Lud: Amen.

Najczęstsze pytania

Skąd pochodzą słowa „Święty, Święty, Święty”?: Pierwsza część hymnu pochodzi z wizji proroka Izajasza (Iz 6,3), w której serafiny wołają „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów, cała ziemia jest pełna Jego chwały”. Druga część, „Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie”, to słowa Psalmu 118 i okrzyk tłumu, który witał Jezusa wjeżdżającego do Jerozolimy (Mt 21,9). „Hosanna” jest wezwaniem o wybawienie.
Kiedy w Mszy śpiewa się Sanctus?: Sanctus kończy prefację, czyli wstęp do Modlitwy eucharystycznej. Kapłan razem z wiernymi śpiewa lub głośno mówi te słowa, a zaraz po nich zaczyna się właściwa Modlitwa eucharystyczna. W ten sposób zgromadzenie łączy się z aniołami, którzy według Izajasza wielbią Boga słowami „Święty, Święty, Święty”. Tak opisuje to Mszał Rzymski.
Ile jest aklamacji po przemienieniu i którą wybrać?: Mszał podaje cztery aklamacje: „Oto wielka tajemnica wiary”, „Wielka jest tajemnica naszej wiary”, „Uwielbiajmy tajemnicę wiary” i „Tajemnica wiary”, każda z inną odpowiedzią ludu. Wybór formy należy do celebransa, który rozpoczyna aklamację, a wierni odpowiadają tekstem właściwym dla wybranej formy.

Źródła

Ordo (Pallotyni) — Mszał Rzymski, części stałe: Prefacja — https://ordo.pallotyni.pl/index.php/mszal-rzymski/czesci-stale/89-prefacja
Ordo (Pallotyni) — Mszał Rzymski, części stałe: Druga Modlitwa eucharystyczna — https://ordo.pallotyni.pl/index.php/mszal-rzymski/czesci-stale/91-druga-modlitwa-eucharystyczna
Opoka — Obrzędy Mszy świętej z ludem — https://opoka.org.pl/biblioteka/M/ME/op_obrzedy
Wikipedia — Sanctus (miejsce w liturgii) — https://en.wikipedia.org/wiki/Sanctus