Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie w Wasilkowie

Historia

Budowa kościoła: drewniana kaplica unicka 1719 (fundator Bazyli Samotyja Lenczewski); kaplica prawosławna od 1876; przekazanie Kościołowi rzymskokatolickiemu 30 listopada 1921; odbudowa 1949; sanktuarium archidiecezjalne od 1997, parafia od 23 grudnia 1998

Miejsce kultu na wzgórzu Świętej Wody pod Wasilkowem sięga 1719 roku, gdy Bazyli Samotyja Lenczewski wzniósł tu drewnianą kaplicę unicką, konsekrowaną przez metropolitę Leona Kiszkę. Już w tym samym roku zanotowano pierwsze cudowne uzdrowienie — miejscowy właściciel studni odzyskał wzrok dzięki wodzie z tutejszego źródła. Miejscu nadawano odpusty w 1778 i 1815 roku. Po kasacie unii przez synod połocki w 1839 roku kaplicę w 1876 roku zastąpiono cerkwią prawosławną.

30 listopada 1921 roku obiekt przekazano Kościołowi rzymskokatolickiemu. Zniszczenia wojenne odbudował w 1949 roku ksiądz Wacław Rabczyński, a w 1953 roku powstała grota wzorowana na Lourdes. W 1997 roku miejsce otrzymało status sanktuarium archidiecezjalnego, a 23 grudnia 1998 roku formalnie erygowano przy nim parafię. Do dziś na Górze Krzyży zgromadzono dziesiątki tysięcy krzyży przynoszonych przez pielgrzymów, grupy zawodowe i parafie z całej Polski.