Kościół Trójcy Przenajświętszej w Tykocinie

Historia

Budowa kościoła: 1742–1748, fundacja hetmana Jana Klemensa Branickiego, projekt Jana Henryka Klemma

Kościół i przyklasztorny zespół w Tykocinie wzniesiono z fundacji hetmana wielkiego koronnego Jana Klemensa Branickiego według projektu architekta Jana Henryka Klemma. Budowę rozpoczęto w 1742 roku, wieże ukończono do końca 1748 roku, a polichromię ścienną wykonał w 1749 roku Sebastian Eckstein; ołtarz główny powstał około 1750 roku, organy — około 1760 roku.

Zanim powstał ten kościół, na pobliskim wzgórzu stał starszy, bernardyński kościół tykociński. Z jego wyposażenia zachował się gotycki krzyż z Pasją, przypisywany Wit Stwoszowi, ofiarowany klasztorowi podobno przez Macieja z Krajny, lekarza króla Zygmunta Starego. Barokowy relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego z tamtego kościoła przechowywany jest dziś w farze Trójcy Przenajświętszej.

W kościele zachował się kielich, którego Jan Paweł II użył podczas Mszy świętej w czasie pielgrzymki do Łomży w 1991 roku. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 30 kwietnia 1958 roku pod numerem 114 (120); organy przeszły renowację w latach 1997–1999.