Kościół św. Stanisława Biskupa w Łańcucie

Historia

Budowa kościoła: murowany kościół 1488, pierwotnie pw. św. Barbary; odbudowa po pożarze 1624; przebudowa neogotycka 1896–1900

Pierwsza wzmianka o parafii w Łańcucie pochodzi z 1349 roku; w 1488 roku stanął murowany kościół, ufundowany pod wezwaniem św. Barbary przez Ottona z Pilczy. W latach 1569–1621 świątynię zajmowali protestanci; po odzyskaniu jej przez katolików odbudowano ją po pożarze w 1624 roku i nadano jej obecne wezwanie świętego Stanisława. Neogotycką przebudowę przeprowadzono w latach 1896–1900.

W 1670 roku do kościoła sprowadzono z Krakowa obraz będący swobodną kopią krakowskiej Matki Bożej Piaskowej — z czasem zasłynął łaskami jako wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej, czyniąc łańcucką farę sanktuarium. Ołtarz z 1900 roku, mieszczący obraz, zaprojektował Kazimierz Chodziński. 2 czerwca 1991 roku papież Jan Paweł II pobłogosławił złote korony wotywne, którymi 20 września 1992 roku arcybiskup Ignacy Tokarczuk ukoronował obraz.