Bazylika Zwiastowania NMP w Leżajsku

Historia

Budowa kościoła: 1618–1628; wcześniejsza kaplica św. Anny 1592, pierwszy kościół drewniany 1598

Historia sanktuarium wiąże się z Tomaszem Michałką z Giedlarowej, pracownikiem jednego z leżajskich browarów, któremu w 1590 roku miała objawić się na pniu drzewa Matka Boża ze św. Józefem. W 1592 roku stanęła w tym miejscu drewniana kaplica św. Anny, a w 1598 roku, kosztem mieszczan i dzierżawcy leżajskiego Kacpra Głuchowskiego, wzniesiono drewniany kościół Zwiastowania NMP oraz świętych Jana Chrzciciela, Wawrzyńca, Sebastiana i Małgorzaty.

W 1608 roku, za sprawą biskupa przemyskiego Macieja Pstrokońskiego, przybyli do Leżajska bernardyni sprowadzeni z Przeworska. Obecna, monumentalna bazylika powstała w latach 1618–1628 z fundacji marszałka nadwornego Łukasza Opalińskiego i jego żony Anny z Pileckich. W głównym ołtarzu umieszczono szesnastowieczny obraz Matki Bożej Pocieszenia, słynący łaskami.

10 lipca 1928 roku papież Pius XI podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej. Opiekę nad sanktuarium sprawują od 1608 roku ojcowie bernardyni; co roku odwiedza je ponad 250 tysięcy pielgrzymów i turystów.