Katedra pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie

Historia

Świątynia powstała jako kościół klasztorny sióstr bernardynek, sprowadzonych do Rzeszowa w XVII wieku z fundacji rodziny Ligęzów, właścicieli miasta. Klasztor i kościół wielokrotnie przebudowywano i odnawiano w kolejnych stuleciach, w miarę jak zmieniały się jego losy pod zaborami i w okresie kasat zakonnych.

25 marca 1992 roku, na mocy bulli Jana Pawła II reorganizującej struktury kościelne w Polsce, erygowano diecezję rzeszowską, a dawny kościół klasztorny podniesiono do godności katedry. Od tego czasu świątynia pełni funkcję głównego kościoła diecezji, będąc miejscem sprawowania najważniejszych uroczystości kościelnych regionu.

Wnętrze katedry zachowało wystrój nawiązujący do jej klasztornej przeszłości, wzbogacony w kolejnych dekadach o elementy związane z nową funkcją katedralną, w tym kaplice i ołtarze poświęcone patronom diecezji.