Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach

Historia

Budowa kościoła: kościół drewniany luteranów 1529, prawdopodobnie na fundamentach kaplicy katolickiej z lat 20. XVI w.; murowany od 1531, prezbiterium 1545, wieża 1560–1563; przekazanie katolikom 1 lutego 1630, konsekracja 1670; przebudowa neoromańska 1848–1851

Pierwszy, drewniany kościół w Tarnowskich Górach wznieśli w 1529 roku luteranie, prawdopodobnie na fundamentach katolickiej kaplicy z lat dwudziestych XVI wieku. Już dwa lata później zastąpiono go budowlą murowaną, którą w 1545 roku rozbudowano o prezbiterium, a w latach 1560–1563 o wieżę. W czasie wojny trzydziestoletniej, 1 lutego 1630 roku, świątynię uroczyście odebrano protestantom i przekazano katolikom; konsekrowano ją w 1670 roku. W latach 1723–1724 dobudowano późnobarokową kaplicę św. Barbary, patronki górników — nawiązanie do górniczej historii miasta.

Gruntowną przebudowę w stylu neoromańskim, z nowym transeptem i prezbiterium, przeprowadzono w latach 1848–1851; renowacje kontynuowano w latach dwudziestych i osiemdziesiątych XX wieku. Kształt wieży pozostał niezmieniony od czasów budowy, jedynie jej hełm wymieniono w 1798 roku. Do dziś zachował się zegar z 1586 roku, uznawany za jeden z najstarszych w województwie śląskim, a organy zbudowane około 1928 roku przez Dominika Biernackiego przeszły remont miechów około 2006 roku.