Archikatedra Chrystusa Króla w Katowicach

Historia

Diecezję katowicką erygowano 28 października 1925 roku. Projekt katedry, wyłoniony w konkursie z 1924 roku, opracował Zygmunt Gawlik, później poprawiony przez Franciszka Mączyńskiego. Uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego odbyło się 4 września 1932 roku, jednak prace wielokrotnie przerywano z braku funduszy — do września 1939 roku mury sięgały zaledwie 8 metrów wysokości.

W czasie okupacji niemieckiej budowę wstrzymano całkowicie, a krypty zamieniono na schron przeciwlotniczy i archiwum gestapo. Decyzję o wznowieniu prac podjęto 3 czerwca 1947 roku; katedrę konsekrowano 30 października 1955 roku, choć wykończenie wnętrz trwało jeszcze w kolejnej dekadzie.

To jedna z największych świątyń w Polsce — jej kubatura wynosi około 120 tysięcy metrów sześciennych, długość 101 metrów, a kopuła o średnicy 28 metrów (zmniejszonej względem pierwotnego projektu pod naciskiem władz komunistycznych) wznosi się na wysokość 59 metrów.

Zespół katedralny wpisano do rejestru zabytków 15 grudnia 1997 roku (nr A/1658/97), a w grudniu 2017 roku uznano go za pomnik historii.