Kościół Trójcy Przenajświętszej w Będzinie

Historia

Budowa kościoła: budowa ok. 1364 w obrębie grodu obronnego; kaplice dobudowane w XVIII i XIX w.; remont zabezpieczający 2013–2015

Murowaną świątynię wzniesiono około 1364 roku w obrębie będzińskiego grodu obronnego; pierwotnie nosiła cechy gotyckie, a kolejne rozbudowy nadały jej charakter barokowy. W 1560 roku kościół przejęli bracia polscy dzięki wstawiennictwu kasztelana będzińskiego Jana Firleja, ale pod koniec XVI wieku wrócił do katolików. W czasie najazdu szwedzkiego świątynię ograbiono i spalono, po czym wielokrotnie ją rozbudowywano. W XVIII wieku, z fundacji rodu Mieroszewskich z Gzichowa, dobudowano kaplicę Matki Bożej Częstochowskiej, a w XIX wieku staraniem księdza Leopolda Dobrzańskiego — kaplicę Serca Jezusowego, nową zakrystię i tak zwany babiniec.

We wnętrzu zachowało się wyposażenie barokowe, w tym ołtarz główny z obrazem „Święta Trójca” namalowanym przez Michała Stachowicza. Na balustradzie chóru muzycznego umieszczono odtworzone w 2011 roku zaginione portrety Wojciecha i Doroty Mieroszewskich. W latach 2013–2015 kościół przeszedł generalny remont, którego celem było uchronienie budowli przed osunięciem się ze wzgórza zamkowego oraz naprawa spękanych murów. Parafia należy do dekanatu będzińskiego diecezji sosnowieckiej.