Kościół Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej w Śremie

Historia

Budowa kościoła: od 1393, ukończony w XV w.; wieża XVI w.

Po przeniesieniu Śremu na prawy brzeg Warty w 1393 roku wzniesiono tam nowy kościół, zastępując wcześniejszą świątynię św. Mikołaja z 1298 roku. Późnogotycką budowlę, wykonaną z cegły w wiązaniu polskim, ukończono pod koniec XV wieku; ma ona wymiary 45 na 12 metrów, a smukła, 62-metrowa wieża dobudowana w XVI wieku widoczna jest z daleka i — obok wieży ciśnień — należy do najbardziej charakterystycznych elementów panoramy miasta. Wnętrze nakrywają cenne sklepienia gwiaździste z przełomu XV i XVI wieku.

W 1421 roku mieszczanie ufundowali ołtarz boczny, a w 1504 roku cech rzeźników sfinansował własną kaplicę; w 1627 roku dobudowano kaplicę grobową rodów Chłapowskich i Raczyńskich. Ołtarz główny zastąpiono późnobarokowym w 1892 roku, a w 1950 roku, po Soborze Watykańskim II, przebudowano układ liturgiczny prezbiterium. Kościół, wpisany do rejestru zabytków 22 grudnia 1932 roku, pozostaje najstarszą zachowaną świątynią Śremu.