Bazylika Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Filipa Neri na Świętej Górze

Historia

Budowa kościoła: 1675–1698 (korpus); kopuła z latarnią 1726–1728

Święta Góra pod Gostyniem to zespół klasztorny filipinów — Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri — z barokowym kościołem, którego bryłę wzorowano wprost na weneckiej bazylice Santa Maria della Salute Baldassare Longheny. Budowę korpusu prowadzili w latach 1675–1698 włoscy architekci Giorgio i Giovanni Catenazzi.

Kościół założono na planie centralnym, z dominującą kopułą o średnicy 17 metrów i wysokości 50 metrów — największą w Polsce — zwieńczoną dziesięciometrową latarnią z kulą i krzyżem. Kopułę zaprojektował Pompeo Ferrari i wzniósł ją wraz z mistrzem murarskim Janem Adamem Stierem w latach 1726–1728. Jej wnętrze pokrył w 1746 roku freskami śląski malarz Georg Wilhelm Neunhertz.

W ołtarzu głównym czczony jest obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, namalowany w 1540 roku i koronowany 24 czerwca 1928 roku przez kardynała Augusta Hlonda. W 1971 roku kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej, a w 2008 roku cały zespół uznano za pomnik historii. Sanktuarium znane jest jako miejsce kultu Matki Bożej Świętogórskiej Róży Duchownej.

Parafia i okolica

Domy zakonne

• Kongregacja Oratorium św. Filipa Neri (filipini) na Świętej Górze