Bazylika Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja w Bolesławcu

Historia

Budowa kościoła: kościół od poł. XIII w.; budowa po pożarze 1429 od 1432/1442; rozbudowy 1482–1492 i XVI w.; odbudowa po 1642 (Giulio Simonetti); bazylika mniejsza 2012

Kościół parafialny stał w tym miejscu już w połowie XIII wieku, ale spłonął w 1429 roku podczas najazdu husytów. Budowę nowej świątyni na fundamentach poprzedniej rozpoczęto w 1432 lub 1442 roku, pierwszą rozbudowę przeprowadzono już w latach 1482–1492, kolejną w XVI wieku. W 1642 roku budowla uległa częściowemu zniszczeniu; odbudowano ją w drugiej połowie XVII wieku pod kierunkiem Giulio Simonettiego, a drobne zmiany trwały do połowy XVIII wieku. To budowla kamienna z gotycką halą i trójnawowym prezbiterium, dzieło łużycko-saskiego warsztatu budowlanego.

Po pożarze wnętrze otrzymało wystrój barokowy według projektu Simonettiego; w rzeźbionym ołtarzu głównym dłuta Jerzego Leonhardta Webera przedstawiono scenę Wniebowzięcia NMP z postaciami świętych. Uwagę zwracają dwa ołtarze boczne — św. Barbary, z chrzcielnicą z 1727 roku, i św. Katarzyny, z XVII-wiecznymi obrazami — a w murze zewnętrznym zachowały się liczne epitafia z XVI i XVII wieku oraz zegar słoneczny z 1907 roku. Na 55-metrowej wieży wisi ważący 1002 kilogramy dzwon Panny Marii. 28 czerwca 2004 roku biskup legnicki Tadeusz Rybak podniósł kościół do godności Sanktuarium Wniebowziętej Matki Kościoła, a 7 października 2012 roku świątynia została bazyliką mniejszą.