Bazylika i sanktuarium św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy

Historia

Erygowanie parafii: klasztor ufundowany w 1202 przez Henryka Brodatego i jego żonę Jadwigę Budowa kościoła: 1208–1219 (romański korpus); kaplica św. Jadwigi 1268–1269

Klasztor w Trzebnicy ufundowali w 1202 roku książę Henryk I Brodaty i jego żona Jadwiga. Cysterki przybyły tu 13 stycznia 1203 roku, zakładając pierwszy żeński klasztor na ziemiach polskich i pierwszą wspólnotę zakonną kobiet na Śląsku.

W latach 1208–1219 wzniesiono trójnawowy, ceglany kościół romański — jeden z pierwszych murowanych z cegły w Polsce, o długości 80,4 m i szerokości 23,8 m, z transeptem szerokim na 31,6 m. Szczególne miejsce w dziejach architektury zajmuje kaplica św. Jadwigi z lat 1268–1269: to pierwsza budowla w Polsce wzniesiona w całości w stylu gotyckim i jedno z najwybitniejszych dzieł XIII wieku w kraju.

Od początku XIV wieku, dzięki obecności grobu św. Jadwigi, kościół pełni funkcję sanktuarium. Spoczywają tu Henryk Brodaty, jego żona oraz dwudziestu dwóch przedstawicieli śląskiej linii Piastów — bazylika jest ich mauzoleum. W XVII wieku zespół klasztorny przebudowano w duchu baroku; wnętrze zdobią rokokowe ołtarze i cykl dwudziestu obrazów o życiu św. Jadwigi pędzla Michaela Willmanna z lat 80. XVII wieku. W lipcu 2014 roku dawne opactwo cysterek uznano za pomnik historii.

Parafia i okolica

Kaplice

• Kaplica św. Jadwigi (1268–1269) — pierwsza w pełni gotycka budowla w Polsce

Domy zakonne

• Siostry Boromeuszki (opieka nad sanktuarium)