Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pyrzycach

Historia

Budowa kościoła: gotycki, 2. połowa XIII w.; pseudobazylika 1. połowa XIV w.; odbudowa po zniszczeniach 1945 roku, 1958–1966

Kościół w Pyrzycach, pierwotnie pod wezwaniem św. Maurycego, wzniesiono w drugiej połowie XIII wieku. W pierwszej połowie XIV wieku rozbudowano go do formy pseudobazyliki — czteroprzęsłowej, trójnawowej, z pięcioboczne zamkniętym prezbiterium — a w XV wieku dodano obejście chóru i kaplice boczne oraz wschodnią wieżę, zastąpioną w 1739 roku nową. Od czasu reformacji do 1945 roku świątynia służyła luteranom.

Walki o miasto w 1945 roku doszczętnie zniszczyły kościół pożarem — zawaliły się sklepienia, ocalały jedynie mury zachodnie i dolne partie wieży. Państwowe środki pozwoliły w 1948 roku jedynie na częściowe zabezpieczenie ruiny i przeszklenie nawy bocznej. Dopiero 24 stycznia 1958 roku zrujnowaną świątynię przekazano parafii św. Ottona, która w latach 1958–1966 przeprowadziła jej odbudowę.

Odbudowany kościół konsekrowano 15 czerwca 1969 roku pod nowym wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Trójnawowa pseudobazylika z ostrołukowymi arkadami, ceramicznymi fryzami i maswerkowym detalem, zwieńczona wieżą z namiotowym hełmem, należy dziś do parafii św. Ottona w dekanacie pyrzyckim.