Kościół Wniebowzięcia NMP w Haczowie

Historia

Erygowanie parafii: lokacja ok. 1352 (Kazimierz Wielki); przywilej potwierdzony i parafia uposażona 1388 przez Władysława Jagiełłę; samodzielna parafia od 1802 Budowa kościoła: prawdopodobnie XV w. (ok. 1459), z drewna jodłowego

Haczów lokowano na prawie magdeburskim około 1352 roku za Kazimierza Wielkiego, a w 1388 roku król Władysław Jagiełło potwierdził przywilej i uposażył tutejszą parafię. Samodzielną jednostką parafialną Haczów stał się jednak dopiero w 1802 roku. Dokładna data budowy obecnego kościoła pozostaje niepewna — wzniesiono go prawdopodobnie w XV wieku, około 1459 roku, z drewna jodłowego.

W 1624 roku świątynia została poważnie uszkodzona podczas najazdu tatarskiego. Podczas powojennej odbudowy wzbogaciła się o wieżę pełniącą funkcję dzwonnicy oraz o soboty — dodatkowe podcienia otaczające bryłę kościoła. Wewnątrz zachowała się gotycka polichromia figuralna z 1494 roku.

Kościół Wniebowzięcia NMP i św. Michała Archanioła w Haczowie to największy gotycki kościół drewniany w Europie i jeden z najstarszych zachowanych kościołów o konstrukcji zrębowej w Polsce — jego ściany łączą belki spięte w narożach na tzw. zamek, bez użycia gwoździ. W 2003 roku obiekt wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Parafia prowadzi też Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Haczowie.