Bazylika Świętego Krzyża w Warszawie

Historia

Obecny kościół wzniesiono w latach 1679–1696 według projektu włoskiego architekta Józefa Szymona Bellottiego, w miejscu wcześniejszej kaplicy zniszczonej podczas potopu szwedzkiego. Konsekrował go 14 października 1696 roku prymas Michał Stefan Radziejowski.

W filarach nawy głównej wmurowane są urny z sercami — najsłynniejsza z nich, wmurowana w 1880 roku, zawiera serce Fryderyka Chopina, sprowadzone z Paryża przez jego siostrę. Epitafium kompozytora dłuta Leonarda Marconiego odsłonięto 5 marca 1880 roku.

Podczas powstania warszawskiego w 1944 roku Niemcy urządzili w kościele punkt oporu; 6 września wysadzili przy wejściu dwa ładunki wybuchowe typu Goliat, niszcząc świątynię w około 45 procentach. Charakterystyczna figura Chrystusa niosącego krzyż spadła wówczas na ulicę, jednak przetrwała z uniesionym ku niebu ramieniem.

Odbudowę kościoła zakończono w 1950 roku. W 2002 roku papież Jan Paweł II podniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej.