Sanktuarium Matki Bożej Dzikowskiej w Tarnobrzegu

Historia

Budowa kościoła: drewniany kościół konsekrowany 1677; murowany 1693–1706

Sanktuarium powstało, by otoczyć opieką łaskami słynący obraz Matki Bożej, przechowywany wcześniej w kaplicy zamku Tarnowskich w sąsiadującym z Tarnobrzegiem Dzikowie — jego cudowność uznał 11 listopada 1675 roku biskup Andrzej Trzebicki. Drewniany kościół z klasztorem dominikanów konsekrowano 17 lutego 1677 roku, a obecną, murowaną świątynię wzniesiono w latach 1693–1706. Parafię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny erygował w 1922 roku biskup przemyski Anatol Nowak, przy klasztorze dominikanów obecnym w Dzikowie od 1676 roku.

Podczas pożaru w nocy z 5 na 6 czerwca 1862 roku, który poważnie zniszczył zespół klasztorny, cudowny obraz na czas przeniesiono do Pałacu Tarnowskich, skąd po konserwacji wrócił do kościoła 7 września 1872 roku. W czasie I wojny światowej, między 31 maja a 3 października 1915 roku, Zdzisław Tarnowski ukrył wizerunek przed zniszczeniem. Sanktuarium prowadzą do dziś ojcowie dominikanie.