Kościół św. Ludwika we Włodawie

Historia

Budowa kościoła: 1739–1752, architekt Paweł Antoni Fontana, budowniczy Tomasz Rezler; polichromie 1780–1786

Kościół we Włodawie ufundował hetman wielki litewski Ludwik Konstanty Pociej w podzięce za ocalenie z zamachu politycznych przeciwników podczas podróży do króla w Warszawie. Późnobarokową, ceglaną świątynię na planie ośmioboku, z dwiema wieżami frontowymi zwieńczonymi ozdobnymi hełmami, wzniesiono w latach 1739–1752 według projektu architekta Pawła Antoniego Fontany — twórcy podobnych kościołów w Chełmie i Lubartowie — a wykonawcą był budowniczy Tomasz Rezler.

Wystrój wnętrza, w tym późnobarokowe polichromie i rokokowe wyposażenie, powstawał w latach 1780–1786, dzięki pracy mistrzów Macieja Polejowskiego i Michała Filewicza. Kościół, wpisany do rejestru zabytków w latach 1956–1967, prowadzą do dziś ojcowie paulini; posiada dziewiętnastogłosowe organy na dwóch manuałach.