Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Nieszawie

Historia

Erygowanie parafii: pierwsza wzmianka ok. 1428 Budowa kościoła: budowa 1460–1468; wieża 1592; kaplica północna św. Jana Chrzciciela 1637; kaplica południowa Najświętszej Maryi Panny 1705; renowacja 1951–1955

Pierwsza wzmianka o kościele w Nieszawie pochodzi z około 1428 roku, gdy Władysław Jagiełło przeniósł tu z Kruszwicy kolegiatę pod wezwaniem św. Wita — świątynia ta już nie istnieje. Obecny, późnogotycki kościół pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej wzniesiono w latach 1460–1468, a funkcję kościoła parafialnego pełni od 1582 roku. Wieżę dobudowano w 1592 roku, a w kolejnych stuleciach świątynię wzbogaciły dwie barokowe kaplice: północna, pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela, z 1637 roku, oraz południowa, poświęcona Najświętszej Maryi Pannie, z 1705 roku.

W murach kościoła tkwią do dziś kule armatnie — pamiątka po zniszczeniach „potopu szwedzkiego”. Wnętrze zdobią stalle z 1635 roku, wykonane w warsztacie gdańskim, oraz siedemnastowieczne obrazy Józefa Charzyńskiego. Gruntowną renowację, podczas której usunięto siedemnastowieczne fałszywe sklepienie i wprowadzono żelbetowy strop, przeprowadzono w latach 1951–1955. Od 19 października 1956 roku świątynia figuruje w rejestrze zabytków pod numerem A/468.