Bazylika Katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu

Historia

Pierwszy kościół parafialny Starego Miasta Torunia wzniesiono w połowie XIII wieku; pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1257 roku. Obecną, gotycką bryłę z czerwonej cegły — jeden z najbardziej reprezentacyjnych przykładów gotyku w Polsce — ukończono w XV wieku.

W tutejszej, gotyckiej chrzcielnicy z drugiej połowy XIII wieku ochrzczono Mikołaja Kopernika; epitafium przyszłego astronoma, ufundowane przez lekarza Melchiora Pyrnesiusa, pochodzi z około 1580 roku. Na wieży wisi Tuba Dei — datowany tradycyjnie na 1500 rok, choć według nowszych badań odlany w 1522 — ważący około 7,238 tony dzwon o średnicy 2,27 metra, jeden z największych średniowiecznych dzwonów w Polsce.

Kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej w 1935 roku decyzją papieża Piusa XI, a status katedry diecezji toruńskiej — dopiero w 1992 roku, gdy erygowano tę diecezję. Do rejestru zabytków wpisano go 24 października 1929 roku (nr A/405).