Bazylika Katedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie

Historia

Kościół wzniesiono w pierwszej połowie XIV wieku, prawdopodobnie z fundacji Spycimira Leliwity, kasztelana krakowskiego i ówczesnego właściciela miasta — od początku nosił wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. W 1329 roku odbyła się w nim konsekracja biskupia błogosławionego Jakuba Strzemienia, późniejszego arcybiskupa halicko-lwowskiego, a w 1400 roku biskup krakowski Piotr Wysz podniósł kościół do rangi kolegiaty.

13 marca 1786 roku papież Pius VI kanonicznie erygował diecezję tarnowską i nadał dawnej kolegiacie godność katedry biskupiej. Obecna, gotycka budowla z około 1400 roku ma trzy nawy, wydłużone prezbiterium zamknięte trójbocznie oraz 72-metrową wieżę od strony zachodniej, ozdobioną w 1898 roku koroną.

W latach 1889–1897 kościół przebudowano w duchu historyzmu według projektu lwowskiego architekta Juliana Zachariewicza. W 1972 roku katedra tarnowska otrzymała od papieża Pawła VI tytuł bazyliki mniejszej.