Bazylika św. Mikołaja w Gdańsku

Historia

Budowa kościoła: kościół romański ok. 1185; obecny gotycki po 1348, sklepienia gwiaździste do 1487

Romański kościół stanął tu najprawdopodobniej około 1185 roku, co czyni go najstarszą zachowaną świątynią Gdańska. W 1227 roku książę Świętopełk II przekazał go dominikanom, a od 1348 roku zakonnicy wznosili obecną, ceglaną budowlę gotycką. W połowie XV wieku podwyższono wieże i założono sklepienia gwiaździste, ukończone do 1487 roku. Wnętrze zachowało bogaty wystrój wczesnobarokowy.

W 1813 roku, wskutek rosyjskiego ostrzału miasta, klasztor spłonął doszczętnie. Dwadzieścia jeden lat później, w 1834 roku, nastąpiła kasata zakonu i dominikanie musieli opuścić Gdańsk na ponad sto lat. W 1929 roku decyzją Piusa XI kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej.

Dominikanie wrócili w kwietniu 1945 roku, po 111 latach przerwy — przybyli głównie ze Lwowa, opuszczonego po zajęciu miasta przez Związek Radziecki. Bazylika jest jedynym kościołem gdańskiego Śródmieścia, który nie ucierpiał podczas II wojny światowej; tłumaczy się to bądź czcią, jaką prawosławni żołnierze otaczali św. Mikołaja, bądź negocjacjami ówczesnego biskupa.

Parafia i okolica

Domy zakonne

• Klasztor Dominikanów w Gdańsku