Bazylika św. Jana Chrzciciela w Szczecinie

Historia

Budowa kościoła: 1888–1890; kamień węgielny 24 maja 1888, konsekracja 30 września 1890

Po wprowadzeniu luteranizmu w 1534 roku Szczecin przez ponad trzy stulecia nie miał katolickiego kościoła parafialnego. Zmieniło się to dopiero pod koniec XIX wieku: w 1888 roku katolicka parafia kupiła grunt u zbiegu dzisiejszych ulic Bogurodzicy i Kaszubskiej, a 24 maja tego roku wmurowano kamień węgielny.

Projekt opracował berliński architekt Engelbert Seibertz. Powstał neogotycki kościół halowy na planie krzyża łacińskiego — budowla, która wprawdzie nawiązuje do tradycji północnoniemieckiego gotyku ceglanego, ale wzorów szukać należy nie wśród średniowiecznych świątyń Pomorza czy Brandenburgii, lecz w dziewiętnastowiecznej architekturze akademickiej. Konsekracja odbyła się 30 września 1890 roku.

Aż do 1931 roku była to jedyna rzymskokatolicka świątynia parafialna w mieście. Dziś kościół pełni również funkcję Sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej Królowej Polski — czczona tu kopia obrazu częstochowskiego została uroczyście wprowadzona 6 grudnia 1959 roku, a ukoronowano ją w październiku 2018 roku. Świątynia nosi tytuł bazyliki mniejszej.