Bazylika Archikatedralna św. Jakuba Apostoła w Szczecinie

Historia

Pierwszy kościół w tym miejscu ufundował Bering z Bambergu; konsekrowano go 25 lipca 1187 roku. Budowę w ceglanym stylu gotyckim, typowym dla regionu bałtyckiego, kontynuowano przez XIII, XIV i XV wiek. Po zawaleniu się wieży w 1456 roku świątynię gruntownie przebudowano w latach 1375–1503.

Po odbudowie i rekonstrukcji hełmu wieży w latach 2007–2008 kościół osiągnął wysokość 110,18 metra, co czyni go drugim najwyższym kościołem w Polsce, po bazylice w Licheniu.

W 1677 roku świątynia została poważnie uszkodzona przez pożar wywołany ostrzałem artyleryjskim podczas oblężenia miasta. Znacznie większych zniszczeń doznała w 1944 roku, gdy naloty spaliły około 75 procent sklepień i północną część korpusu nawowego.

Prowizoryczne zabezpieczenie ruin trwało w latach 1947–1949, a decyzję o gruntownej odbudowie podjęto w 1971 roku; prace główne prowadzono w latach 1972–1974, prezbiterium konsekrowano 8 października 1972 roku, a całą katedrę — 31 maja 1982 roku. Kościół wpisano do rejestru zabytków 12 czerwca 1954 roku (nr A-903), a w 1983 roku papież Jan Paweł II podniósł go do godności bazyliki mniejszej.