Opactwo Cystersów w Gościkowie-Paradyżu — kościół Wniebowzięcia NMP i św. Marcina

Historia

Erygowanie parafii: fundacja Mikołaja Bronisza z 1230; pierwsi mnisi z Lehnina ok. 1236 Budowa kościoła: kościół gotycki 1270–1290, konsekrowany w 1397; przebudowa barokowa w XVIII w.

Fundację klasztoru zawdzięcza Paradyż możnowładcy Mikołajowi Broniszowi, który w 1230 roku uposażył nową wspólnotę. Pierwsi zakonnicy przybyli do Gościkowa około 1236 roku z brandenburskiego Lehnina, co czyniło opactwo pośrednią filią Morimond. Nazwa Paradyż pochodzi od określenia „Paradisus Sanctae Mariae” — Raj Matki Bożej — którym cystersi nazwali osadę po swoim przybyciu.

Gotycki kościół wznoszono w latach 1270–1290, a konsekrowano w 1397 roku. Po dwóch wielkich pożarach — w 1633 i 1722 roku — cały zespół przebudowano w XVIII wieku w duchu baroku, nadając mu obecny kształt. Opactwo skasowały władze pruskie w 1834 roku.

Od lat 1956–1961 w zabudowaniach klasztornych mieści się seminarium duchowne — dziś Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej — oraz Muzeum Paradyskie. 15 sierpnia 2020 roku kościół ustanowiono sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni Powołań Kapłańskich.

Parafia i okolica

Szkoły

• Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej