Kościół św. Jana Chrzciciela w Łagowie

Historia

Erygowanie parafii: 1951 Budowa kościoła: obecny kościół 1725–1726 z rozkazu margrabiego Christiana Ludwiga von Brandenburg-Schwedt; przebudowa i rozbudowa 1876; poświęcenie jako kościół katolicki 28 października 1945

Dzieje życia religijnego w Łagowie wiążą się z joannitami, którzy w 1341 roku otrzymali tutejszy zamek wraz z 23 wsiami i w XIV wieku wznieśli nową, gotycką warownię. W jej sąsiedztwie powstała świątynia łącząca funkcje kościoła parafialnego i zakonnego — pierwsza wzmianka mogąca o niej świadczyć pochodzi z 1451 roku, gdy komtur Liborius von Schlieben kupił nowy ołtarz ku czci Marii Panny i Trzech Króli. Joannici brandenburscy przeszli na luteranizm w 1538 roku, a rządy komandora Andreasa von Schliebena Starszego zamknęły katolicki okres łagowskiej parafii. Dawny, przyzamkowy kościół przetrwał do 1725 roku, gdy z rozkazu margrabiego Christiana Ludwiga von Brandenburg-Schwedt, z powodu przegniłych dębowych podwalin, zastąpiono go nową, murowaną świątynią na rzucie krzyża, ukończoną w 1726 roku.

W 1842 roku kościół częściowo ucierpiał w pożarze, który objął historyczne centrum Łagowa wraz z zamkiem. W 1876 roku świątynię przebudowano i rozbudowano: elewacje otrzymały klasycyzujący wystrój, wzniesiono transept, murowaną wieżę i symetryczne wieżyczki schodowe, a wnętrze wzbogaciło się o empory i nowe stropy. Kościół pozostawał ewangelicki do 1945 roku; 28 października tego roku, w uroczystość Chrystusa Króla, poświęcono go jako katolicki pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Początkowo był kościołem filialnym parafii w Toporowie, a samodzielną parafię w Łagowie utworzono 1 czerwca 1951 roku. W zakrystii przechowywane są piaskowcowe, późnorenesansowe płyty nagrobne z kaplicy zamku joannitów, m.in. komandora Andrzeja von Schliebena (zm. 1571) i jego syna Andrzeja (zm. 1568).