Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kocku

Historia

Erygowanie parafii: XII w. Budowa kościoła: budowa 1778–1782 z fundacji Anny Jabłonowskiej (proj. Szymon Bogumił Zug); rozbudowa 1898; konsekracja 1902 przez biskupa lubelskiego Franciszka Jaczewskiego

Parafię w Kocku erygowano już w XII wieku, lecz obecną, klasycystyczną świątynię wzniesiono dopiero w latach 1778–1782 z fundacji Anny Jabłonowskiej, ówczesnej właścicielki miasta, według projektu Szymona Bogumiła Zuga. Budowla, zwrócona kolumnowym portykiem w stronę rynku, jako jedna z pierwszych wprowadziła do polskiej praktyki architektonicznej typ świątyni na planie prostokąta z kolumnadą w elewacji frontowej. Autentyczne pozostają dwie wieże na planie kwadratu, z okrągłymi oknami w elewacji, zwieńczone schodkowymi dachami.

Kościół rozbudowano w 1898 roku, a konsekrował go w 1902 roku biskup lubelski Franciszek Jaczewski. Po drugiej wojnie światowej przeprowadzono dość swobodną odbudowę wnętrza. Ciekawostkę stanowi bliźniacza świątynia w Woli Osowińskiej, gdzie znajduje się identyczny obraz Wniebowzięcia autorstwa profesora Michała Borucińskiego — miejscowa tradycja głosi, że oba płótna przypadkiem zamieniono podczas transportu. Wnętrze mieści cztery ołtarze i osiemnastogłosowe organy na dwóch manuałach; parafia liczy dziś około 7845 wiernych.