Kościół Wniebowzięcia NMP i św. Jakuba Starszego w Kamieńcu Ząbkowickim

Historia

Budowa kościoła: budowa XIV w. (cystersi); przebudowa barokowa ok. 1700; wyposażenie 1701–1712

Kościół zbudowali cystersi w XIV wieku na miejscu wcześniejszej świątyni augustianów, w pierwszej połowie stulecia powstały prezbiterium i transept, a w drugiej — korpus nawowy; przy pracach uczestniczył Mistrz Johannes jako kierownik budowy. Halowa, trzynawowa budowla na planie krzyża łacińskiego różni się układem od bazylikowych kościołów cysterskich na Śląsku. Około 1700 roku świątynię częściowo przekształcono w stylu barokowym, dobudowując nowy szczyt fasady, zachodnią kruchtę oraz kaplice przy prezbiterium. Kościół wchodzi dziś w skład pomnika historii „Kamieniec Ząbkowicki – zespół architektoniczno-krajobrazowy”.

Barokowe wyposażenie powstało głównie w latach 1701–1712. Ołtarz główny wykonał w 1704 roku Caspar Georg Königer, a mieści się w nim obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny pędzla Michaela Willmanna z 1705 roku. Późnobarokowe rzeźby Czternastu Świętych Wspomożycieli z lat 1709–1711 przypisuje się Tomasowi Weisfeldtowi, a ambonę w 1708 roku wyrzeźbił Antoni Jörg — podtrzymuje ją grupa aniołów pod bogato zdobionym baldachimem. Sklepienia krzyżowo-żebrowe z około 1400 roku wspierają smukłe, ośmioboczne filary.