Kościół św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim

Historia

Budowa kościoła: 1658 (fundacja 1657)

Drewniany kościół św. Rocha stoi na cmentarzu w północnej części Dobrzenia Wielkiego. Ufundowały go w 1657 roku norbertanki (premonstratenski) z pobliskich Czarnowąsów, a wzniesiono go rok później, w konstrukcji zrębowej. Według relacji spisanej w 1665 roku przez czarnowąskiego proboszcza Andrzeja Anthofera, budowę wzniesiono za zgodą ordynariusza, a nabożeństwa w większe święta gromadziły w nim tłumy wiernych.

Nawa główna, szersza od krótkiego, zamkniętego trójbocznie prezbiterium, nakryta jest stropem płaskim; od wschodu przylega do niej zakrystia. Wyposażenie wnętrza pochodzi w większości z okresu baroku — główny ołtarz z obrazem św. Rocha datuje się na około 1700 rok, barokowe są też ołtarze boczne, powstałe w drugiej połowie XVII wieku.

W 1945 roku, po wkroczeniu wojsk sowieckich, kościół kilkukrotnie próbowano podpalić — za każdym razem parafianie zdołali ugasić ogień. 2 czerwca 1954 roku świątynię wpisano do rejestru zabytków województwa opolskiego pod numerem 105/54. Dziś stanowi jeden z przystanków na Szlaku drewnianego budownictwa sakralnego województwa opolskiego.