Kościół św. Barbary w Kolanowicach

Historia

Budowa kościoła: 1678 (w Opolu); przeniesiony do Kolanowic 1811, ponowna konsekracja 19 grudnia 1812

Drewniany kościół św. Barbary nie powstał w Kolanowicach — zbudowano go w 1678 roku w Opolu, przy klasztorze franciszkanów, z wieżą i trzema ołtarzami poświęconymi św. Barbarze, św. Wawrzyńcowi i Matce Bożej. Gdy w 1810 roku władze pruskie zdecydowały o kasacie zakonów, opolski klasztor franciszkanów uległ likwidacji, a stojący przy nim kościół, w złym stanie technicznym, przeznaczono do rozbiórki.

Na prośbę mieszkańców Kolanowic świątynię ocalono: w 1811 roku wieś odkupiła ją za 99 talarów i przewiozła z Opola. Po odbudowie kościół konsekrowano ponownie 19 grudnia 1812 roku.

1 kwietnia 1964 roku obiekt wpisano do rejestru zabytków województwa opolskiego pod numerem 759/64. Kościół należy dziś do najcenniejszych przykładów drewnianej architektury sakralnej Śląska Opolskiego i stanowi jeden z przystanków na Szlaku drewnianego budownictwa sakralnego.