Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Busku-Zdroju

Historia

Erygowanie parafii: ok. 1166 Budowa kościoła: ok. 1166, fundator rycerz Dzierżko; odbudowa po pożarze 1592–1621; konsekracja 1595

Pierwszy kościół w Busku-Zdroju ufundował około 1166 roku rycerz Dzierżko, brat biskupa płockiego Wita, a w latach 1180–1186 sprowadził do klasztoru przy świątyni norbertanów, którzy zarządzali nim aż do kasaty w 1820 roku — najstarszy, popremonstrateński kościół miasta. Po pożarze w 1590 roku podjęto gruntowną przebudowę w latach 1592–1621; konsekracji odbudowanej świątyni dokonał w 1595 roku kardynał Jerzy Radziwiłł.

Wielki pożar Buska w 1820 roku ponownie zniszczył kościół i zabudowania klasztorne, odbudowane następnie z odwróconą orientacją. Główny ołtarz z 1804 roku mieści obraz Matki Bożej przypisywany Franciszkowi Smuglewiczowi, a we wnętrzu znajduje się także kopia obrazu Miłosierdzia Bożego autorstwa Adolfa Hyły. Murowana, barokowo-klasycystyczna świątynia z gotyckimi reliktami w dolnych partiach murów dawnej nawy pozostaje głównym kościołem parafialnym Buska-Zdroju.