Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Darłowie

Historia

Budowa kościoła: budowa od 1321 z inicjatywy biskupa kamieńskiego Konrada; wieża 1394 (fundacja księcia Bogusława VIII); użytkowanie protestanckie 1540–1945; pożar 1679; przejęcie przez franciszkanów i rekonsekracja 1 września 1945; zmiana wezwania na Matki Bożej Częstochowskiej 1962

Budowę kościoła Mariackiego w Darłowie zainicjował w 1321 roku biskup kamieński Konrad, za sprawą braci Święców, pod pierwotnym wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wieżę wzniesiono w 1394 roku z funduszy księcia Bogusława VIII, a następnie dobudowano zakrystię i kaplice boczne. Od 1540 do 1945 roku świątynia służyła wspólnocie protestanckiej; zniszczający pożar w 1679 roku strawił jej wnętrze i wieżę. Najsłynniejszym pochówkiem w kościele jest Eryk I Pomorski z dynastii Gryfitów, król Danii, Szwecji i Norwegii, który ostatnie lata życia spędził w Darłowie i zmarł tu 3 maja 1459 roku w wieku 77 lat — jego szczątki złożono w niszy grobowej za ołtarzem, dziś w kaplicy pod wieżą kościoła, obok sarkofagów księżnej Elżbiety, żony ostatniego księcia pomorskiego, i księżnej Jadwigi.

14 sierpnia 1945 roku opiekę nad świątynią objęli franciszkanie z prowincji Niepokalanej Matki Bożej, a 1 września 1945 roku odbyła się ponowna konsekracja. W 1951 roku kościół ustanowiono parafialnym, a w 1962 roku zmieniono jego wezwanie z Wniebowzięcia na Matki Bożej Częstochowskiej, umieszczając w ołtarzu głównym Jej obraz. Renowację rozpoczętą w 1974 roku poświęcono przywróceniu gotyckiego charakteru wnętrza, usuwając drewniane empory i sztukaterie z 1897 roku. Przed kościołem rośnie dąb zasadzony 1 listopada 1817 roku dla uczczenia trzechsetlecia reformacji.