Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koszalinie

Historia

Świątynia jest najważniejszym i najcenniejszym zabytkiem Koszalina. Wzniesiono ją jako trójnawową bazylikę z potężną wieżą w latach 1300–1333 — pierwsza historyczna wzmianka o kościele Najświętszej Marii Panny w Koszalinie pochodzi z 1333 roku, choć historyk J. Benno datuje jej powstanie już na około 1310 rok.

Od 1534 do 1945 roku, przez cztery stulecia, kościół pełnił funkcję świątyni ewangelickiej. Pierwszą katolicką mszę świętą odprawili w nim franciszkanie 17 czerwca 1945 roku, opiekując się parafią przez blisko trzydzieści lat.

28 czerwca 1972 roku, wraz z utworzeniem nowej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej przez papieża Pawła VI, kościół parafialny Najświętszej Marii Panny ustanowiono katedrą. Pierwszą wielką renowację świątyni przeprowadzono w XIX wieku, w latach 1842–1845, z uroczystością 16 kwietnia 1845 roku, w której uczestniczył król Fryderyk Wilhelm IV; kolejną gruntowną renowację przeprowadzono w latach 1914–1915.