Kolegiata Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim

Historia

Budowa kościoła: druga połowa XIV w. (hala trójnawowa); prezbiterium neogotyckie 1892–1896

Pierwsze wzmianki o kościele w Lidzbarku Warmińskim sięgają XIII wieku, a nazwisko pierwszego znanego plebana odnotowano w latach 1305–1321. Drewnianą świątynię pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła konsekrowano w 1315 roku.

Murowany kościół ukończono w drugiej połowie XIV wieku jako trójnawową, pięcioprzęsłową halę. Sklepienia gwiaździste w nawie głównej i nawach bocznych pochodzą z końca XIV wieku, a te w kaplicach bocznych — z XV stulecia. Budowla jest orientowana, wzniesiona z cegły w wątku polskim i zaliczana do dojrzałych przykładów gotyku warmińskiego.

W latach 1892–1896 od wschodu dobudowano neogotyckie, trójnawowe prezbiterium w formie bazylikowej oraz kruchty; wtedy też wnętrze otrzymało neogotycki wystrój, wzbogacony o zachowane elementy gotyckie i barokowe. Od 23 kwietnia 2008 roku kościół jest siedzibą kapituły kolegiackiej.