Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Głogowie

Historia

Erygowanie parafii: kapituła kolegiacka ufundowana w 1120 przez komesa Wojsława Budowa kościoła: bazylika późnoromańska do 1262; przebudowa gotycka 1413–1466

Kolegiata stoi na Ostrowie Tumskim, najstarszej części Głogowa, i jest najstarszą kolegiatą na Śląsku oraz jedną z najstarszych tamtejszych świątyń. Badania archeologiczne prowadzone w latach 60. XX wieku pod kierunkiem profesora Tadeusza Kozaczewskiego odsłoniły relikty dwóch kamiennych kościołów z czasów Bolesława Śmiałego i Bolesława Krzywoustego. W 1120 roku komes Wojsław ufundował tu kapitułę kanoników, podnosząc kościół do rangi kolegiaty.

Do 1262 roku stanęła trójnawowa bazylika późnoromańska, a w latach 1413–1466 przebudowano ją na gotycką halę z wieńcem kaplic. Barokowe wyposażenie wnętrza pochodziło z XVIII wieku, a neogotycką wieżę o wysokości 75 metrów wzniesiono w latach 1838–1842. Wśród kanoników kapituły był Jan z Głogowa, uczony i nauczyciel Mikołaja Kopernika.

II wojna światowa zniszczyła kościół niemal doszczętnie. Znajdujące się w nim arcydzieło Lucasa Cranacha starszego — „Madonna Głogowska” z 1518 roku — wywieziono w 1943 roku i dziś znajduje się w moskiewskim Muzeum Puszkina. Odbudowę rozpoczęto dopiero w 1988 roku staraniem ks. Ryszarda Dobrołowicza; pierwszą powojenną mszę odprawiono w maju 1999 roku. 27 września 2020 roku, w 900. rocznicę fundacji, biskup Tadeusz Lityński przywrócił kapitułę kolegiacką.

Duchowieństwo

Powołania z parafii

Jan z Głogowa — kanonik kapituły, uczony i nauczyciel Mikołaja Kopernika