Katedra św. Mikołaja Biskupa w Kaliszu

Historia

Kościół zaczęto wznosić jeszcze przed 1257 rokiem z fundacji księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego i jego żony księżnej Jolenty. Za życia fundatora zdołano wznieść jedynie prezbiterium, dwunawową zakrystię oraz płaski aneks książęcej empory.

W połowie XIV wieku dobudowano od zachodu gotycką wieżę, a po jej ukończeniu wzniesiono trójnawowy korpus w formie gotyckiej hali, czteroprzęsłowy — najprawdopodobniej z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego, który powierzył kościół opiece kanoników laterańskich, obecnych w Kaliszu do 1810 roku.

Obie budowle ucierpiały w pożarach 1560 i 1609 roku. Podczas przebudowy z początku XVII wieku, prowadzonej przez Albina Fontanę, podwyższono nawy boczne i dodano nowe sklepienia. Po kolejnym pożarze w 1706 roku zawaliła się wieża, odbudowana w stylu neogotyckim dopiero w 1876 roku. Od 1992 roku kościół pełni funkcję katedry diecezji kaliskiej.