Kościół Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu

Historia

Budowa kościoła: budowa 1732–1737 z fundacji Franciszka Maksymiliana i Tomasza Konstantego Ossolińskich (proj. przypuszczalnie Mateusz Osiecki, budowniczy Jan Krzysztof Adrian Kluk); konsekracja 26 lipca 1739

Barokowy kościół w Ciechanowcu wzniesiono w latach 1732–1737 z fundacji Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego i jego syna Tomasza Konstantego. Projektantem był przypuszczalnie zakonnik Mateusz Osiecki, któremu przypisuje się także kościół reformatów w Boćkach, a budowniczym — Jan Krzysztof Adrian Kluk, ojciec późniejszego znanego przyrodnika. Świątynię konsekrował 26 lipca 1739 roku biskup Andrzej Stanisław Kostka Załuski. Szeroką nawę flankują dwa rzędy kaplic, a prezbiterium ma niemal tę samą szerokość i wysokość co nawa.

W latach 1770–1796 proboszczem ciechanowieckim był syn budowniczego, przyrodnik i badacz ks. Jan Krzysztof Kluk; jego klasycystyczne epitafium z popiersiem z białego marmuru wykonał Jakub Tatarkiewicz, wybitny rzeźbiarz polskiego klasycyzmu. 3 września 1789 roku Teresa Ossolińska z córką Katarzyną ufundowały przy kościele szpital i klasztor sióstr szarytek. W 1911 roku proboszcz Józef Rowiński zainstalował w świątyni dwunastogłosowe organy, w 1941 roku kościół został uszkodzony w wyniku ostrzału, a w 1970 roku ułożono marmurową posadzkę. W późnobarokowym ołtarzu głównym znajduje się obraz Koronacji Matki Bożej, a w ołtarzu prawym — barokowy obraz Cudownego rozmnożenia chleba. Kościół jest dziś diecezjalnym sanktuarium maryjnym diecezji drohiczyńskiej.