Kościół św. Marii Magdaleny w Cieszynie

Historia

Erygowanie parafii: XIII w. (najstarsza parafia w Cieszynie) Budowa kościoła: fundacja ok. 1263 przez Eufemię, żonę księcia Władysława opolsko-raciborskiego; kościół klasztorny dominikanów do reformacji; funkcja parafialna od 1784; odbudowa po pożarze 1789 (fasada Karla Jacobiego von Eckholma); sanktuarium od 2002

Romański kościół w Cieszynie ufundowała około 1263 roku Eufemia, żona księcia opolsko-raciborskiego Władysława, jako świątynię klasztorną dominikanów, pierwotnie pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny. W latach 1544–1611 znajdował się w rękach protestantów, po czym wrócił do zakonu na kolejne blisko dwa stulecia. Wielki pożar miasta w 1789 roku zniszczył ówczesny kościół farny, wskutek czego już w 1784 roku uprawnienia parafialne przeniesiono na kościół dominikański, odbudowany po pożarze z nową, barokowo-klasycystyczną fasadą według projektu Karla Jacobiego von Eckholma.

We wnętrzu spoczywają szczątki wszystkich przedstawicieli dynastii Piastów cieszyńskich, a gotycka rzeźba księcia Przemysława I Noszaka z XV wieku i osiemnastowieczny cykl stacji Drogi Krzyżowej należą do najcenniejszych zabytków świątyni. Późnobarokowy ołtarz główny z 1795 roku wykonał morawski artysta Andreas Kaspar Schweigl. W 2002 roku kościołowi nadano tytuł Sanktuarium Matki Bożej Cieszyńskiej. Na Wzgórzu Zamkowym, nieopodal, zachowała się też jedenastowieczna romańska Rotunda św. Mikołaja — jeden z najstarszych obiektów sakralnych w Polsce, pozostający pod opieką tutejszej parafii.