Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Jana Chrzciciela w Bytowie

Historia

Budowa kościoła: budowa 1848–1854 wg projektu Schindlera; do 1945 świątynia ewangelicka; poświęcenie katolickie 24 czerwca 1945

Kościół wzniesiono w latach 1848–1854 według projektu Schindlera, wzorując bryłę na berlińskim kościele św. Mateusza. Do 1945 roku była to świątynia ewangelicka pod wezwaniem św. Elżbiety. Po zakończeniu II wojny światowej przejęli ją katolicy, których własny kościół zniszczyli żołnierze sowieccy; budowlę poświęcono 24 czerwca 1945 roku, we wspomnienie św. Jana Chrzciciela, i stąd jej podwójne wezwanie. Parafia należy do dekanatu Bytów diecezji pelplińskiej.

Jest to kościół halowy o trzech nawach. Od strony północnej do elewacji nawy środkowej dostawiono wysoką, kwadratową wieżę zamkniętą arkadową galeryjką, której ośmioboczny trzon wieńczy stożkowy hełm. We wnętrzu znajdują się organy wykonane w 1907 roku oraz dwa dzwony odlane w latach 1820–1821, ufundowane przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III.