Konkatedra św. Jana Ewangelisty w Kwidzynie

Historia

Erygowanie parafii: 1285 (podniesienie pierwszego kościoła parafialnego do rangi katedry) Budowa kościoła: budowa obecnej gotyckiej świątyni od ok. 1325 jako katedry diecezji pomezańskiej; uszkodzenia podczas oblężenia polskiego 1478–1479; przebudowa neogotycka 1862–1864 (arch. Friedrich August Stüler); konkatedra od 1993

Pierwszy kościół parafialny w Kwidzynie podniesiono do rangi katedry już w 1285 roku. Obecną, gotycką budowlę zaczęto wznosić około 1325 roku jako katedrę diecezji pomezańskiej, tworzącą wraz z zamkiem kapituły pomezańskiej jeden, obronny zespół warowny; prace ukończono w drugiej połowie XIV wieku. Podczas oblężenia polskiego w latach 1478–1479 sklepienie prezbiterium runęło; odbudowę nakazał biskup Jan IV. W latach 1502–1521, za biskupa Hioba von Dobenecka, wykonano malowidła ścienne i tron biskupi z 1504 roku.

W świątyni zachowała się rzadka mozaika z 1380 roku, dzieło weneckich mistrzów, przedstawiająca męczeństwo św. Jana, a w kryptach spoczywają wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego oraz błogosławiona Dorota z Mątowów. Po okresie reformacji (1525–1526) kościół ponownie stał się katolicki, a gruntowną, neogotycką modernizację przeprowadził w latach 1862–1864 architekt Friedrich August Stüler. Od 1993 roku pełni funkcję konkatedry diecezji elbląskiej, a w 2018 roku zespół katedralno-zamkowy uznano za pomnik historii.