Bazylika św. Wojciecha w Wąwolnicy — Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej

Historia

Budowa kościoła: 1907–1914 (neogotyk); bazylika mniejsza od 18 lipca 2001

Pierwszy gotycki kościół w Wąwolnicy wzniesiono w XIV wieku z inicjatywy Kazimierza Wielkiego. Przetrwał potop szwedzki, ale w XIX wieku popadł w ruinę; obecną, neogotycką świątynię zbudowano w latach 1907–1914 prostopadle do starej, którą częściowo rozebrano. Projekt przypisuje się Józefowi Piusowi Dziekońskiemu lub Ksaweremu Dionizemu Drozdowskiemu.

Sercem sanktuarium jest gotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XV wieku, zaliczana do kręgu tzw. Pięknych Madonn. Wyrzeźbiono ją z lipowego pnia o wysokości 85 centymetrów, w nieznanym warsztacie śląskim lub pomorskim. Nazwę zawdzięcza wsi Kębło, skąd w 1700 roku przeniesiono ją do Wąwolnicy; tradycja kultu sięga tu najazdów tatarskich z końca XIII wieku.

Koronacji figury dokonano 10 września 1978 roku — była to ostatnia koronacja maryjna w Polsce przed wyborem Karola Wojtyły na papieża. 18 lipca 2001 roku Jan Paweł II nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej.

Parafia i okolica

Kaplice

• Kaplica Matki Bożej Kębelskiej — miejsce przechowywania gotyckiej figury