Bazylika kolegiacka Grobu Bożego w Miechowie

Historia

Erygowanie parafii: klasztor i kościół ufundowane w 1163 przez Jaksę Gryfitę Budowa kościoła: fragmenty romańskie z XIII w.; korpus gotycki XIV–XV w.; przebudowa późnobarokowa w XVIII w.

Klasztor i kościół ufundował w 1163 roku możnowładca i krzyżowiec Jaksa Gryfita, sprowadzając do Miechowa kanoników regularnych Stróżów Grobu Bożego — bożogrobców. Miechów stał się główną siedzibą zakonu w Polsce i pozostawał nią przez blisko siedem stuleci; od nazwy miasta wzięła się zresztą polska nazwa zakonników — miechowici.

Obecna świątynia to trójnawowa bazylika gotycka z XIV i XV wieku, zachowująca fragmenty romańskie z pierwszych trzydziestu lat XIII stulecia, przebudowana w drugiej połowie XVIII wieku w stylu późnobarokowym. Z bazyliką łączą się krużganki dawnego klasztoru, w których wirydarzu stoi gotycko-renesansowa kaplica Grobu Bożego — kopia jerozolimskiej Groty Grobu Pańskiego, wzniesiona około 1530 roku i stanowiąca ideowe centrum całego założenia.

Bożogrobcy opiekowali się sanktuarium aż do kasaty zakonu w 1819 roku. W 1996 roku Jan Paweł II nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej, a od 1997 roku jest ona siedzibą Miechowskiej Kapituły Kolegiackiej.

Parafia i okolica

Kaplice

• Kaplica Grobu Bożego (ok. 1530) — kopia groty jerozolimskiej