Modlitwy codzienne
Tajemnice chwalebne różańca (środa, niedziela)
Tajemnice chwalebne to jedna z czterech części różańca. Pięć tajemnic prowadzi przez zmartwychwstanie Jezusa i chwałę Maryi: od pustego grobu do ukoronowania Maryi. Według porządku zaproponowanego przez Jana Pawła II w liście „Rosarium Virginis Mariae” odmawia się je w środę i w niedzielę. Przy każdej tajemnicy podajemy jej zapowiedź, krótki opis wydarzenia i miejsce w Piśmie Świętym, gdzie można je przeczytać przed odmówieniem dziesiątka.
Niektóre linki na tej stronie to linki afiliacyjne do Allegro. Jeśli coś przez nie kupisz, możemy otrzymać prowizję, a cena dla Ciebie się nie zmienia. Więcej o tych linkach.
1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa
O świcie pierwszego dnia tygodnia kobiety przychodzą do grobu i słyszą od anioła, że Jezus zmartwychwstał. Po drodze spotykają samego Jezusa. (Mt 28, 1-10)
Pierwsza tajemnica chwalebna: Zmartwychwstanie Pana Jezusa.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Mt 28, 1-10 (opisane wydarzenie) — https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/apost_letters/2002/documents/hf_jp-ii_apl_20021016_rosarium-virginis-mariae.html — Zapowiedź tajemnicy to stała formuła różańca. Krótki opis pod nią streszcza wydarzenie z podanego fragmentu Pisma Świętego; nie jest cytatem ani rozważaniem z modlitewnika.
Pierwsza tajemnica chwalebna: Zmartwychwstanie Pana Jezusa.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Mt 28, 1-10 (opisane wydarzenie)
2. Wniebowstąpienie Pana Jezusa
Czterdziestego dnia po zmartwychwstaniu Jezus zapowiada apostołom przyjście Ducha Świętego i na ich oczach zostaje uniesiony do nieba. (Dz 1, 6-11)
Druga tajemnica chwalebna: Wniebowstąpienie Pana Jezusa.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Dz 1, 6-11 (opisane wydarzenie) — https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/apost_letters/2002/documents/hf_jp-ii_apl_20021016_rosarium-virginis-mariae.html — Zapowiedź tajemnicy to stała formuła różańca. Krótki opis pod nią streszcza wydarzenie z podanego fragmentu Pisma Świętego; nie jest cytatem ani rozważaniem z modlitewnika.
Druga tajemnica chwalebna: Wniebowstąpienie Pana Jezusa.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Dz 1, 6-11 (opisane wydarzenie)
3. Zesłanie Ducha Świętego
W dniu Pięćdziesiątnicy na apostołów zebranych razem zstępuje Duch Święty w postaci języków ognia, a oni zaczynają mówić w różnych językach. (Dz 2, 1-13)
Trzecia tajemnica chwalebna: Zesłanie Ducha Świętego.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Dz 2, 1-13 (opisane wydarzenie) — https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/apost_letters/2002/documents/hf_jp-ii_apl_20021016_rosarium-virginis-mariae.html — Zapowiedź tajemnicy to stała formuła różańca. Krótki opis pod nią streszcza wydarzenie z podanego fragmentu Pisma Świętego; nie jest cytatem ani rozważaniem z modlitewnika.
Trzecia tajemnica chwalebna: Zesłanie Ducha Świętego.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Dz 2, 1-13 (opisane wydarzenie)
4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
Ewangelie nie opisują końca ziemskiego życia Maryi. Kościół wyznaje, że została z ciałem i duszą wzięta do chwały nieba; jako dogmat ogłosił to Pius XII w 1950 roku w konstytucji „Munificentissimus Deus”.
Czwarta tajemnica chwalebna: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic) — https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/apost_letters/2002/documents/hf_jp-ii_apl_20021016_rosarium-virginis-mariae.html — Zapowiedź tajemnicy to stała formuła różańca. Krótki opis pod nią streszcza wydarzenie z podanego fragmentu Pisma Świętego; nie jest cytatem ani rozważaniem z modlitewnika.
Czwarta tajemnica chwalebna: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic)
5. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi
Ostatnia tajemnica rozważa Maryję jako Królową. Tradycja łączy ją z wizją z Apokalipsy: niewiasty obleczonej w słońce, z wieńcem z dwunastu gwiazd na głowie. (Ap 12, 1)
Piąta tajemnica chwalebna: Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Ap 12, 1 (opisane wydarzenie) — https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/apost_letters/2002/documents/hf_jp-ii_apl_20021016_rosarium-virginis-mariae.html — Zapowiedź tajemnicy to stała formuła różańca. Krótki opis pod nią streszcza wydarzenie z podanego fragmentu Pisma Świętego; nie jest cytatem ani rozważaniem z modlitewnika.
Piąta tajemnica chwalebna: Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi.
Źródło: Jan Paweł II, list apostolski „Rosarium Virginis Mariae” (16 października 2002), n. 23 (wydarzenia i porządek tajemnic); Pismo Święte, Ap 12, 1 (opisane wydarzenie)
Najczęstsze pytania
- Ile jest tajemnic chwalebnych?
- Tajemnic chwalebnych jest pięć, tak jak w każdej z czterech części różańca. Przy każdej odmawia się jeden dziesiątek: Ojcze nasz, dziesięć Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu. Cały różaniec ma dwadzieścia tajemnic: radosne, światła, bolesne i chwalebne.
- W które dni odmawia się poszczególne tajemnice różańca?
- Jan Paweł II w liście „Rosarium Virginis Mariae” (n. 38) zaproponował taki porządek: w poniedziałek i sobotę tajemnice radosne, we wtorek i piątek bolesne, w środę i niedzielę chwalebne, a w czwartek tajemnice światła. Papież nazwał to wskazaniem, nie obowiązkiem, i zostawił miejsce na dostosowanie do okresu liturgicznego.