Dlaczego ciało św. Szarbela nie ulegało rozkładowi?

Zjawisko to obserwowano od jego śmierci w 1898 roku aż do beatyfikacji w 1965 roku — z ciała miała się wydobywać oleista ciecz o rzekomo uzdrawiającym działaniu. Kościół nie podaje naukowego wyjaśnienia tego zjawiska, traktując je jako element szerszego świadectwa świętości, obok dwóch oficjalnie uznanych cudów uzdrowienia przypisywanych jego wstawiennictwu.

Dlaczego kult św. Szarbela jest w Polsce tak silny?

Złożyło się na to kilka czynników: liczne relacje o uzdrowieniach za jego wstawiennictwem nagłaśniane w polskich mediach katolickich, sprowadzenie jego relikwii do kilku dużych polskich kościołów (Kraków, Warszawa) oraz rosnąca popularność nowenn i modlitw do niego, rozpowszechnianych zwłaszcza w internecie od lat dwutysięcznych.

Kim byli maroniccy mnisi, do których należał Szarbel?

Maronici to katolicki Kościół wschodni wywodzący się z Libanu, pozostający w pełnej jedności z Rzymem, ale zachowujący własną liturgię i tradycję monastyczną. Zakon Libańskich Mnichów Maronickich, do którego wstąpił Szarbel, kładzie szczególny nacisk na życie kontemplacyjne, post i modlitwę pustelniczą — tradycję, którą Szarbel realizował w skrajnej formie przez ostatnie dwadzieścia trzy lata życia.

Święci patroni

Modlitwy do św. Szarbela

Św. Szarbel Makhlouf, libański mnich i pustelnik maronicki żyjący w XIX wieku, cieszy się w Polsce nietypowo dużą popularnością jak na świętego spoza tradycji łacińskiej — w dużej mierze dzięki relikwiom przywożonym z Libanu i licznym świadectwom uzdrowień przypisywanym jego wstawiennictwu. Wzywany jest przede wszystkim w chorobie i w sprawach po ludzku trudnych. Poniżej krótka modlitwa do niego, wraz z życiorysem i historią jego niezwykłego kultu.

Fot. JackyM59, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

Krótka modlitwa do św. Szarbela

Zwięzła modlitwa odpowiednia do codziennego odmawiania, odwołująca się do trzech cnót teologalnych — wiary, nadziei i miłości — którymi wyróżniał się libański pustelnik.

Ojcze Szarbelu, zostałeś obdarzony przez Boga gorliwą wiarą, mocną nadzieją, żarliwą miłością. Proszę Cię, wstaw się za mną u Boga w mojej intencji. Proszę o potrzebne łaski nie tylko dla mnie, ale też dla moich bliskich oraz nieprzyjaciół. Amen.

Źródło: Rozmodleni.pl — Krótka modlitwa do św. Szarbela — https://rozmodleni.pl/krotka-modlitwa-do-sw-szarbela/

Kim był św. Szarbel

Młodość i wstąpienie do klasztoru

Urodził się 8 maja 1828 roku w górskiej wiosce Bika Kafra w Libanie. W wieku dwudziestu trzech lat wstąpił do maronickiego klasztoru w Mayfouk, przyjmując imię zakonne Szarbel — na cześć wczesnochrześcijańskiego męczennika. Po studiach teologicznych w klasztorze w Kfifan przyjął święcenia kapłańskie i przez kolejne lata, aż do 1875 roku, żył we wspólnocie klasztoru św. Marona.

Ostatnie dwadzieścia trzy lata w pustelni

W 1875 roku przeniósł się do pobliskiej pustelni, gdzie spędził ostatnie dwadzieścia trzy lata życia w milczeniu, poście i nieustannej modlitwie, prowadząc życie kontemplacyjne z dala od wspólnoty klasztornej. Zmarł 24 grudnia 1898 roku w opinii świętości, znany lokalnie już za życia jako człowiek głębokiej pokory i ascezy.

Ciało niepodlegające rozkładowi

Po śmierci z ciała Szarbela przez długi czas miała wydobywać się oleista, uzdrawiająca ciecz — zjawisko, które przyciągnęło do jego grobu tysiące pielgrzymów. Ciało pozostawało nienaruszone przez rozkład aż do beatyfikacji w 1965 roku; dopiero po kanonizacji w 1977 roku zaczęło stopniowo wysychać. Kościół katolicki oficjalnie uznał za cud dwa uzdrowienia przypisywane jego wstawiennictwu: Marii Awad w 1950 roku i Isabelli Ouakim w 1965 roku.

Doczesne szczątki świętego spoczywają do dziś w klasztorze św. Marona w Annaya w Libanie, będącym głównym celem pielgrzymek do niego.

Kult i relikwie w Polsce

Kult św. Szarbela rozwinął się w Polsce silniej niż w większości krajów spoza tradycji maronickiej — jego relikwie znajdują się dziś między innymi w kościele Świętego Krzyża w Krakowie, w sanktuarium św. Jana Pawła II w krakowskich Łagiewnikach oraz w kościele św. Karola Boromeusza w Warszawie, gdzie regularnie odbywają się nabożeństwa ku jego czci.

Najczęstsze pytania

Dlaczego ciało św. Szarbela nie ulegało rozkładowi?: Zjawisko to obserwowano od jego śmierci w 1898 roku aż do beatyfikacji w 1965 roku — z ciała miała się wydobywać oleista ciecz o rzekomo uzdrawiającym działaniu. Kościół nie podaje naukowego wyjaśnienia tego zjawiska, traktując je jako element szerszego świadectwa świętości, obok dwóch oficjalnie uznanych cudów uzdrowienia przypisywanych jego wstawiennictwu.
Dlaczego kult św. Szarbela jest w Polsce tak silny?: Złożyło się na to kilka czynników: liczne relacje o uzdrowieniach za jego wstawiennictwem nagłaśniane w polskich mediach katolickich, sprowadzenie jego relikwii do kilku dużych polskich kościołów (Kraków, Warszawa) oraz rosnąca popularność nowenn i modlitw do niego, rozpowszechnianych zwłaszcza w internecie od lat dwutysięcznych.
Kim byli maroniccy mnisi, do których należał Szarbel?: Maronici to katolicki Kościół wschodni wywodzący się z Libanu, pozostający w pełnej jedności z Rzymem, ale zachowujący własną liturgię i tradycję monastyczną. Zakon Libańskich Mnichów Maronickich, do którego wstąpił Szarbel, kładzie szczególny nacisk na życie kontemplacyjne, post i modlitwę pustelniczą — tradycję, którą Szarbel realizował w skrajnej formie przez ostatnie dwadzieścia trzy lata życia.

Źródła

Wikipedia — Szarbel Makhlouf — https://pl.wikipedia.org/wiki/Szarbel_Makhlouf
Rozmodleni.pl — Krótka modlitwa do św. Szarbela — https://rozmodleni.pl/krotka-modlitwa-do-sw-szarbela/