Kościół Świętej Trójcy w Rypinie

Historia

Budowa kościoła: budowa prawdopodobnie 1340–1349, w stylu gotyku krzyżackiego

Dokładny czas budowy kościoła Świętej Trójcy w Rypinie jest trudny do ustalenia wobec braku autentycznego dokumentu erekcyjnego, ale najprawdopodobniej przypada na lata 1340–1349 — w 1345 roku książę dobrzyński i łęczycki Władysław Garbaty wydał dla miasta dokument lokacyjny, a wystawiony dla świątyni akt donacyjny musiał powstać najpóźniej w roku jego śmierci, czyli 1350. Budowę nowego, obronniejszego grodu rozpoczął Władysław Łokietek w latach 1327–1329, kontynuowali ją od 1329 roku Krzyżacy, co dało początek istnieniu kościoła. Prawa parafialne przeniesiono z czasem ze starszego kościoła NMP i świętych Piotra i Pawła w Starym Rypinie na kościół Świętej Trójcy w Nowym Rypinie — proces ten zakończył się najpewniej w pierwszym dziesięcioleciu po lokacji miasta.

Jednohalowa świątynia w stylu krzyżackiego gotyku ma ołtarz główny skierowany na wschód, ostro zwieńczone okna z bliźniaczymi niszami i gotycki portal główny od frontu. Cztery narożne i pięć mniejszych skarp podpiera konstrukcję o wymiarach 34 na 14 metrów i wysokości 11,30 metra. Pożary, zniszczenia wojenne oraz kolejne remonty i przebudowy zmieniły z czasem pierwotny wygląd budowli.