Kościół św. Katarzyny Męczennicy w Poddębicach

Historia

Erygowanie parafii: 21 października 1443 Budowa kościoła: późny renesans, od 1610 (Zygmunt Grudziński); nawy boczne dobudowane w 1895

Parafię św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy erygował 21 października 1443 roku arcybiskup Wincenty Kot; jej patronką została dziedziczka Poddębic, Katarzyna z Chebdów. Pierwotny drewniany kościół stał na terenie dawnego grodziska, a w 1461 roku arcybiskup Jan Odrowąż ze Sprowy poświęcił tu ołtarz Najświętszej Maryi Panny i św. Katarzyny. Obecną świątynię w stylu późnego renesansu zaczął budować w 1610 roku, razem z pałacem, Zygmunt Grudziński, kasztelan kruszwicki i wojewoda rawski, a wspierała go żona Barbara z Karsznickich; dzieło dokończył ich syn Stefan Grudziński (zm. 1640).

Kościół stoi w północnej pierzei rynku, na najwyższym wzniesieniu miasta; jego sygnaturka z zegarem jest najwyższym punktem Poddębic. W 1895 roku, z inicjatywy proboszcza ks. Wyrzykowskiego i hrabiego Napoleona Zakrzewskiego, dobudowano nawy boczne, chór, skarbczyk i kaplicę Zakrzewskich; w XIX wieku świątynia paliła się kilkakrotnie, w 1881, 1894 i 1900 roku. Wewnątrz zachowała się późnorenesansowa dekoracja stiukowa prezbiterium, złocony ołtarz z przełomu XVII i XVIII wieku z rzeźbami świętych Wojciecha, Stanisława, Barbary i Katarzyny oraz bogato inkrustowana ambona z postaciami czterech ewangelistów. Obok stoją XVII-wieczna dzwonnica i kaplica Zakrzewskich.