Kościół św. Jakuba Apostoła w Człuchowie

Historia

Budowa kościoła: kościół murowany 1644–1647 z fundacji Jakuba Wejhera; wieża pocz. XVIII w.; rozbudowa 1926–1927 (wieża podwyższona z 25 do 38,5 m)

Pierwsza wzmianka o kościele w tym miejscu pochodzi z 1209 roku — był to drewniany kościół wzniesiony za panowania książąt gdańskich. W latach 1550–1603 świątynia znajdowała się w rękach protestantów. Murowany kościół ufundował Jakub Wejher, założyciel Wejherowa, a zbudowano go w latach 1644–1647; na początku XVIII wieku dostawiono do niego wieżę. Budynek stoi na północno-zachodnim skraju człuchowskiego rynku, między ulicami Królewską i Wejhera, a nad głównym wejściem, w podcieniu, widnieje napis „Pax Christi in regno Christi” i figura patrona.

W latach 1926–1927 świątynię gruntownie rozbudowano według planów człuchowskiego mistrza budowlanego Fennera: prostopadle do dawnego kościoła dobudowano nowy korpus nawowy, tak że stara nawa stała się transeptem, a oś budowli obróciła się ze wschód–zachód na północ–południe. Mury podwyższono wówczas o cztery metry, a wieżę — z 25 do 38,5 metra; na wieży zachował się dzwon z 1522 roku. Wyposażenie pochodzi głównie z XVII i XVIII wieku: barokowe ołtarze boczne z około 1660 roku ze św. Jakubem i Ukrzyżowanym, XVII-wieczny ołtarz Matki Bożej Niepokalanej, barokowa ambona z postaciami czterech ewangelistów, renesansowa ława kolatorska i dwa portrety trumienne; w 1926 roku powstały też dwa witraże Theo Landmanna.