Kościół Przemienienia Pańskiego w Drezdenku

Historia

Budowa kościoła: budowa 1900–1902 jako kościół ewangelicki (proj. przypisywany Johannesowi Otzenowi); poświęcenie jako kościół katolicki 5 sierpnia 1945

Decyzję o zastąpieniu XVIII-wiecznego szachulcowego kościoła ewangelickiego w Drezdenku nową świątynią podjęto w 1886 roku. Do realizacji przyjęto projekt przypisywany prof. Johannesowi Otzenowi, twórcy m.in. berlińskiego kościoła Marcina Lutra (część źródeł wskazuje na Maksa Spittę); władze kościelne zatwierdziły go w 1896 roku. Koszt budowy, obliczony na 240 tysięcy marek, wzięło na siebie państwo, a patronat nad inwestycją objęła cesarzowa Augusta Wiktoria. Kamień węgielny wmurowano 23 kwietnia 1900 roku, a budowę ukończono w 1902 roku. Neogotycka świątynia otrzymała figuralne witraże ze scenami z życia Chrystusa, mozaikowy ołtarz i ambonę z piaskowca, zegar wieżowy oraz organy firmy Wilhelma Sauera z Frankfurtu nad Odrą. Jej wieża mierzy 78 metrów — to najwyższy kościół w województwie lubuskim.

W 1917 roku z wieży zabrano spiżowe dzwony pochodzące jeszcze z poprzedniego kościoła; zastąpiły je w latach 1920–1921 staliwne dzwony odlane w Bochum, nazwane Miłość, Wiara i Nadzieja, które służą do dziś. Kościół należał do ewangelików do 1945 roku, gdy po zmianie granic opiekę nad nim powierzono kanonikom regularnym laterańskim z Krakowa: ks. Teofil Widełka przybył do Drezdenka 27 lipca 1945 roku, a już 5 sierpnia poświęcił dawny zbór jako kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego. W latach 1956–1957 wnętrze ozdobiono malowidłami, m.in. objawienia w Gietrzwałdzie, procesji na Jasnej Górze i postaci polskich świętych na łuku tęczowym. W latach 1991–2000 wyremontowano wieżę i witraże, a w 2009 roku poddano konserwacji zabytkowe organy.