Pokamedulski Klasztor w Wigrach — kościół Niepokalanego Poczęcia NMP

Historia

Erygowanie parafii: wyspa nadana kamedułom przez Jana Kazimierza 6 stycznia 1667 Budowa kościoła: kompleks klasztorny od 1694; kościół ukończony 1745

6 stycznia 1667 roku król Jan Kazimierz nadał kamedułom wyspę na jeziorze Wigry wraz z dworkiem myśliwskim, okolicznymi jeziorami i sporym kawałkiem Puszczy. Pierwszy, drewniany kościół i pustelnię strawił pożar w 1671 roku; w 1694 roku kameduli rozpoczęli budowę dużego, murowanego zespołu klasztornego, ukończonego kościołem w 1745 roku. Erem wigierski należał do najzasobniejszych w Europie — do dziś zwiedzać można siedemnaście eremickich domków, dziś pełniących funkcję pokoi hotelowych.

W 1800 roku władze pruskie usunęły zakonników, a kościół stał się katedrą nowo utworzonej diecezji wigierskiej; w 1818 roku siedzibę diecezji przeniesiono do Sejn, a świątynia stała się zwykłym kościołem parafialnym. Odbudowy wymagała po zniszczeniach obu wojen światowych — w latach 1922–1933 po I wojnie i 1944–1966 po II wojnie światowej.

9 czerwca 1999 roku, podczas swojej ostatniej pielgrzymki do Polski, klasztor na Wigrach odwiedził Jan Paweł II. Zespół wpisano do rejestru zabytków 9 czerwca 1979 roku.

Parafia i okolica

Kaplice

• Kaplica w Maćkowej Rudzie (filia)